Çerkes Derneği I Anasayfa

1952 yılında Pakistan Hükümeti Bengal dilini yasaklayarak Urdu dilinin Bangladeş halkının resmi dili olduğunu ve bundan sonra Bengalce’nin resmi kurumlarda yasaklanmasını ve Urduca gibi Arap alfabesiyle yazılmasını istedi. Bu binlerce yıllık derinliği olan bir alfabenin terk edilmek istenmesi anlamına geliyordu. Bunun üzerine, güçlü bir dil bilincine sahip olan Bangladeş halkı Bengal Dil Hareketi'ni başlattı.

Bengal halkı kendi anadilleri olan Bengal dilinin resmi olarak tanınması için gösteriler düzenledi.

Hükümet gösterileri yasaklasa da anadil mücadelesinde geri adım atmayan halk, her yerde güçlü mitingler düzenledi. 21 Şubat 1952’de, Bangladeş'in başkenti Daka'da, Bengal Dil Hareketi mensubu birçok öğrencinin Bengal alfabesiyle yazabilme ve Pakistan'ın Bengal dilini de resmi dil olarak tanıması talepleriyle yapılan bir protesto sırasında çok sayıda öğrenci hayatını kaybederken yüzlerce kişi de yaralandı.

Ana dil için verilen bu mücadeleden sonra halk kendi anadiline karşı daha büyük duyarlılık göstermeye başladı ve milli bilinç giderek daha da güçlendi. Bunun sonucunda çok daha büyük ve güçlü mitingler yapıldı. Bu gelişmelerin karşısında Pakistan hükümeti, Bengla'ya resmi statü vermek zorunda kaldı. Böylece bir dil için verilen mücadele bir ülkenin statü sahibi olmasını sağladı.

Kanada'da yaşayan Bengalli Rafiqul İslam, BM Genel Sekreteri Kofi Annan'a 9 Ocak 1998'de bir mektup göndererek 21 Şubat'ın Uluslararası Anadil Günü ilan edilmesini talep etti. UNESCO 1999 yılında 21 Şubat’ı Uluslararası Anadil Günü ilan etti ve 21 Şubat 2000'den bu yana dünya çapında kabul görülerek kutlanıyor.

Anadilini korumayı bir hak olarak savunmaktan vazgeçmeyen ve insanlığın ortak mirası olan tüm dillerin de korunması gerektiğine inanan herkesin 21 Şubat Uluslararası Anadil Günü kutlu olsun!