Çerkes Derneği I Anasayfa

1967 yılında Bilecik’in Künçez köyünde doğan Abağba Bahadır, Abhazya’daki Gürcü işgaline karşı anavatanını savunmak için Türkiye’den gelen 33 kişilik ilk grubun içindeydi. Şamil Basayev taburu ile birlikte Gagra operasyonu, Şrom operasyonu ve Kuaçara operasyonuna katılan Abağba Bahadır Abhazya Kurtuluş savaşında büyük başarılar göstermişti. 30 Kasım 1992’de girdiği bir çarpışmada ağır yaralanan Abağba Bahadır, aylar süren tedavisinin sonunda yeniden cepheye koştu ve 20 Eylül’de Sohum’a düzenlenen son saldırıda hayatını kaybetti. Mezarı Gudauta’dadır.

Abağba Bahadır 30 Kasım 1992’de yaralandıktan sonra hastanede tedavi görürken şunları söylemişti:

"Ben Eskişehir`den Abağba Bahadır, Apsuva'yım. Dünyaya Apsuva olarak, Abaza olarak geldim. Vatanım faşist işgalci Gürcü güçleri tarafından işgal edilince üzerime vazife sayıp vatanımı savunmak için hemen buraya geldim. Burası bizim anavatanımız, atavatanımız…

Biz buraya gelirken arkamızdan birtakım insanlar bunlar askercilik oynamaya, ramboculuk oynamaya diye bir şeyler söylemişler. Burada duyduk bunları biz. Benim şahsen çok gücüme gitti.

Ben Devlet dairesinde çalışıyordum. Güzel bir geleceğim vardı. 4 milyon lira maaş alıyordum. Diğer arkadaşlarımın da işi gücü vardı. Türkiye`de kalsaydık burada ölmezdik, burada yara almazdık, burada sakat kalan arkadaşımız olmazdı. İşimizle geçinirdik, akşamları kahvemizde okeyimizi oynardık, sabah işe giderdik. Bir de güzel bir kız bulup evlenirdik, bu imkanlarımız vardı ama içimiz rahat etmedi. Buraya gelen insanlar ramboculuk oynamaya gelmedi. Buraya gelen insanlar buranın halkı gibi kendilerini buranın, bu toprağın bir ferdi kabul ettiler, o yüzden geldiler . Öyle konuşan arkadaşlara buradan selam olsun. Yanlış konuşuyorlar. Şu unutulmamalıdır ki, faşizm her zaman hüsrana uğramıştır. Gürcü faşizminin sonu da hüsran olacaktır. Burası anavatanımızdır. Kendi halkımızın kaderini kendi halkımız belirleyecektir. Teşekkür ederim.”

Abhazya şehidimiz Abağba Bahadır’ı vefatının 27. yılında saygı ve rahmetle anıyoruz.